Filmy podobne do filmu „Dom dobry”
Smarzowski zagląda za drzwi domów, które z zewnątrz wyglądają na szczęśliwe, i pokazuje to, o czym wiele osób woli milczeć.
Niektóre filmy ogląda się dla rozrywki, inne po to, by lepiej zrozumieć cudzy los. „Dom dobry” należy do tej drugiej grupy i po seansie trudno od razu przejść do czegoś lekkiego. Jeśli szukasz podobnych tytułów, prawdopodobnie interesuje Cię kino, które poważnie traktuje temat przemocy w bliskich relacjach: pokazuje mechanizmy kontroli, samotność ofiary i obojętność otoczenia. Zebraliśmy filmy o różnym ciężarze, od polskich dramatów po thriller, który przekłada ten sam strach na język gatunku.
Co wyróżnia film „Dom dobry”?
Gośka poznaje w internecie Grześka i wierzy, że wreszcie spotkała tego jedynego. On obsypuje ją kwiatami, jest zakochany i oświadcza się w Wenecji. Na tym idealnym obrazie szybko pojawiają się jednak rysy, a wspólny dom zamienia się w przestrzeń pełną przemocy. W głównych rolach występują Agata Turkot i Tomasz Schuchardt.
Wojciech Smarzowski, znany z bezkompromisowego spojrzenia na polską rzeczywistość, nakręcił dramat na podstawie autorskiego scenariusza. Film pokazuje przemoc domową krok po kroku: od gestów, które łatwo pomylić z troską, po sytuacje, z których coraz trudniej się wydostać. To kino wymagające i bolesne, bez łagodzenia obrazu, dlatego warto podejść do niego świadomie.
Propozycje dobraliśmy tak, by każda dotykała podobnego tematu z innej strony: przemocy w rodzinie, toksycznego związku lub instytucji, która woli nie widzieć krzywdy.
-
Pręgi
Pręgi - ślad, który zostaje na całe życie
Wojtka po śmierci matki wychowuje ojciec. Chce dla syna jak najlepiej, ale nie potrafi tego okazać inaczej niż krzykiem, poniżaniem i biciem. Dorosły Wojciech jest człowiekiem okaleczonym wewnętrznie i w kryzysowych sytuacjach zaczyna reagować jak znienawidzony ojciec. Szansą na wyrwanie się z kręgu przemocy może być miłość Tani.
Magdalena Piekorz opowiada o przemocy domowej z perspektywy jej długotrwałych skutków. Z „Domem dobrym” łączy ten film przekonanie, że krzywda w rodzinie nie kończy się po zamknięciu drzwi i potrafi przechodzić z pokolenia na pokolenie. Różni się tym, że skupia się na relacji ojca i syna oraz na próbie odzyskania siebie. To spokojniejszy, bardziej psychologiczny dramat dla widzów, którzy chcą zrozumieć mechanizm, a nie tylko zobaczyć jego brutalność.
-
Kler
Kler - Smarzowski i milczenie instytucji
Trzech katolickich księży przeżyło przed laty katastrofę i co roku spotyka się, by uczcić swoje ocalenie. Na co dzień ich losy układają się bardzo różnie: jeden robi karierę w kurii i marzy o Watykanie, drugi jest wiejskim proboszczem i coraz częściej ulega słabościom, trzeci mimo żarliwej wiary traci zaufanie parafian. Kiedy ich drogi znów się krzyżują, wychodzą na jaw sprawy, które instytucja wolałaby ukryć.
To film tego samego reżysera, z tą samą gotowością do mówienia o tym, co niewygodne. Z „Domem dobrym” łączy go temat krzywdy, wokół której otoczenie buduje mur milczenia. Różni się skalą, bo zamiast jednego domu pokazuje całą instytucję, i formą, w której jest więcej czarnego humoru. Wybierz go, jeśli chcesz poznać szerszy obraz twórczości Smarzowskiego.
-
Niewidzialny człowiek
Niewidzialny człowiek - strach ofiary w kostiumie thrillera
Cecilia Kass ucieka nocą od bogatego i wpływowego męża naukowca, z którym była w pełnym przemocy związku. Ukrywa się u siostry i przyjaciela z młodości. Gdy mąż popełnia samobójstwo i zostawia jej fortunę, Cecilia zaczyna podejrzewać, że jego śmierć jest oszustwem, bo wokół niej dzieją się rzeczy, których nie da się wyjaśnić.
Leigh Whannell przekłada doświadczenie ofiary przemocy na język horroru i thrillera: poczucie ciągłej kontroli, niewiarę otoczenia i walkę o to, by ktoś uwierzył. Łączy go z „Domem dobrym” temat sprawcy, który zachowuje władzę nawet wtedy, gdy wydaje się nieobecny. To jednak kino gatunkowe, z napięciem i zwrotami akcji. Dobre dla widzów, którzy wolą zmierzyć się z tym tematem przez metaforę.
-
It Ends with Us
It Ends with Us - toksyczny związek w formie melodramatu
Lily Bloom ma za sobą skomplikowaną przeszłość, ale w Bostonie spełnia marzenie o własnym biznesie. Poznaje neurochirurga Ryle'a Kincaida i wierzy, że znalazła bratnią duszę. Z czasem w ich związku pojawiają się jednak pytania, a sytuację komplikuje powrót Atlasa, licealnej miłości Lily.
Film Justina Baldoniego opowiada o związku, który zaczyna się jak romantyczna historia, a później odsłania trudniejsze oblicze. Wspólny z „Domem dobrym” jest motyw idealnego początku i stopniowego odkrywania prawdy o partnerze. Różni się tonem i grupą odbiorców: to melodramat z wyraźną linią romansową, łagodniejszy w obrazowaniu. Może być dobrym wyborem dla osób, które chcą poruszyć ten temat w mniej brutalnej formie.
Który film wybrać po „Domu dobrym”?
„Pręgi” pokażą długofalowe skutki przemocy doznanej w dzieciństwie. „Kler” to inny film Smarzowskiego, równie ostry w diagnozie, choć dotyczy instytucji, a nie domu. „Niewidzialny człowiek” przełoży lęk ofiary na thriller, a „It Ends with Us” podejmie temat toksycznego związku w formie melodramatu.
Przed kolejnym wyborem
Jakie inne filmy nakręcił Wojciech Smarzowski?
Wśród jego filmów są między innymi „Kler” z 2018 roku, „Wołyń” z 2016 roku i „Róża” z 2011 roku. Wszystkie łączy bardzo bezpośredni sposób opowiadania o trudnych tematach.
Czy jest polski film o skutkach przemocy w rodzinie?
Tak, „Pręgi” Magdaleny Piekorz opowiadają o mężczyźnie, który w dzieciństwie doświadczał przemocy ze strony ojca i jako dorosły zmaga się z jej konsekwencjami.
Czy „Dom dobry” jest filmem dla każdego?
To bardzo trudny, dosłowny dramat o przemocy domowej. Warto obejrzeć go w momencie, w którym jesteśmy gotowi na mocne sceny.