Filmy podobne do filmu „Igrzyska śmierci”
Turniej transmitowany jak widowisko, bohaterka bez przygotowania i system, który karmi się strachem - tego zwykle szuka się po seansie „Igrzysk śmierci”.
Najprościej byłoby polecić kolejne filmy o młodzieży walczącej na arenie, ale „Igrzyska śmierci” działają z kilku powodów naraz. Jest tu przetrwanie w dzikim terenie, jest telewizyjna machina, która z cierpienia robi rozrywkę, i jest dziewczyna, która stopniowo uświadamia sobie, że każdy jej gest ma znaczenie polityczne. Poniższe propozycje rozkładają te elementy na różne proporcje: od brutalnej japońskiej wersji podobnej premisy po spokojniejsze dystopie, w których bunt zaczyna się od pytań.
Dlaczego „Igrzyska śmierci” wciąż przyciągają?
Katniss pochodzi z Dwunastego Dystryktu, jednego z najbiedniejszych regionów państwa Panem. Gdy jej młodsza siostra zostaje wylosowana do udziału w Głodowych Igrzyskach, Katniss zgłasza się na jej miejsce. Razem z Peetą, chłopakiem z tego samego dystryktu, trafia do stolicy, gdzie trybutów przygotowuje się do walki i jednocześnie do występu przed kamerami. Przeżyć może tylko jedna osoba.
Film Gary’ego Rossa z 2012 roku z Jennifer Lawrence w roli głównej dużo uwagi poświęca temu, co dzieje się przed areną: pokazom, wywiadom i budowaniu wizerunku, od którego zależy pomoc sponsorów. Dzięki temu sama rywalizacja ma podwójną stawkę. Liczy się sprawność w lesie, ale też umiejętność grania przed widownią, która w każdej chwili może zmienić zdanie.
Szukając czegoś podobnego, warto zdecydować, który wątek jest najważniejszy. Jedni chcą ponownie poczuć napięcie walki o życie, inni wolą obserwować, jak młoda osoba odkrywa reguły niesprawiedliwego świata i zaczyna je łamać.
-
Battle Royale
Battle Royale - ta sama okrutna gra, bez kamer i taryfy ulgowej
W filmie Kinjiego Fukasaku Japonia pogrążona jest w kryzysie, a władze próbują uciszyć młodzież brutalnym programem. Co roku jedna klasa maturalna trafia na wyspę, gdzie przez trzy doby uczniowie mają walczyć ze sobą, dopóki nie zostanie jedna osoba.
Podobieństwo do „Igrzysk śmierci” rzuca się w oczy, ale różnica tonu jest ogromna. Zamiast starannie budowanego wizerunku i sponsorów mamy szkolne przyjaźnie, sympatie i urazy, które w jednej chwili zamieniają się w kwestię życia i śmierci. Przemoc jest dosłowna, a czarny humor potrafi zaskoczyć. To propozycja dla widzów, którzy chcą zobaczyć, jak ta sama idea wygląda bez młodzieżowej łagodności.
-
Więzień labiryntu
Więzień labiryntu - przetrwanie jako zagadka do rozwiązania
Thomas budzi się w windzie jadącej do Strefy, polany otoczonej murami gigantycznego labiryntu. Nie pamięta, kim jest ani jak się tu znalazł. Wśród chłopców żyjących w Strefie obowiązują twarde zasady, a za murami czeka coś, co nie pozwala nikomu długo przetrwać.
Z „Igrzyskami śmierci” łączy go młoda obsada, zamknięta przestrzeń i poczucie, że ktoś z zewnątrz pociąga za sznurki. Film Wesa Balla stawia jednak na tajemnicę i dynamikę grupy zamiast na polityczne widowisko. Sprawdzi się, gdy najbardziej wciągała Cię walka o przetrwanie w nieprzyjaznym terenie i pytanie, kto stoi za całym eksperymentem.
-
Niezgodna
Niezgodna - bunt, który zaczyna się od testu predyspozycji
W metropolii zbudowanej na ruinach Chicago każdy nastolatek przechodzi test, który przydziela go do jednej z pięciu frakcji. Beatrice dowiaduje się, że nie pasuje do żadnej, a w tym świecie oznacza to zagrożenie. Musi ukryć swoją odmienność i zmierzyć się z wymagającym szkoleniem.
Film Neila Burgera z Shailene Woodley mniej mówi o walce na śmierć i życie, a więcej o tożsamości i presji dopasowania się do systemu. Wspólny jest motyw młodej bohaterki, która odkrywa, że porządek świata opiera się na przemocy. Dobry wybór, jeśli w „Igrzyskach śmierci” najbardziej interesowała Cię przemiana Katniss, a nie sama arena.
-
Wyścig z czasem
Wyścig z czasem - nierówność, którą liczy się w godzinach życia
W świecie filmu Andrew Niccola ludzie przestają się starzeć, ale ich czas jest ograniczony i pełni funkcję pieniądza. Najbogatsi mogą żyć niemal wiecznie, biedni walczą o każdą godzinę. Will Salas, niesłusznie oskarżony o morderstwo, zaczyna uciekać przed systemem, który go dotąd przemielał.
To dorosła odpowiedź na ten sam temat, który napędza „Igrzyska śmierci”: przepaść między uprzywilejowanym centrum a biedną resztą. Zamiast areny jest pościg i sensacyjna intryga, a bunt przybiera formę redystrybucji tego, co najcenniejsze. Warto po nią sięgnąć, gdy bardziej od walki interesuje Cię sama dystopijna konstrukcja społeczeństwa.
Więcej podobnych do „Wyścig z czasem”
Z tej samej serii
Dalsze części i inne historie z tego samego cyklu.
-
Igrzyska śmierci: W pierścieniu ognia
Druga część zaczyna się tam, gdzie triumf okazuje się początkiem kłopotów. Katniss i Peeta jadą w Tournee Zwycięzców i widzą, że ich wyczyn rozpalił niepokoje w dystryktach. Prezydent Snow odpowiada przygotowaniami do jubileuszowych, 75. Igrzysk, w których staną naprzeciw siebie dawni zwycięzcy.
Reżyserię przejął Francis Lawrence, a historia wyraźnie poszerza perspektywę. Mniej tu odkrywania zasad, więcej konsekwencji: bohaterowie wiedzą już, jak działa machina stolicy, i muszą zdecydować, czy dalej grać według jej scenariusza. To naturalny wybór dla tych, których bardziej niż sama arena interesowała rodząca się rewolucja.
Od czego zacząć?
Jeśli chcesz zostać przy Katniss, oczywistym krokiem jest „W pierścieniu ognia”. Dla mocniejszych wrażeń i bez młodzieżowej łagodności sięgnij po „Battle Royale”. „Więzień labiryntu” postawi na zagadkę i grupową dynamikę, „Niezgodna” na tożsamość w podzielonym społeczeństwie, a „Wyścig z czasem” przeniesie temat nierówności do świata dorosłych.
Przed kolejnym wyborem
Czy „Battle Royale” jest podobne do „Igrzysk śmierci”?
Premisa jest zbliżona: młodzi ludzie zmuszeni przez władze do walki, w której przeżyje tylko jedna osoba. Japoński film jest jednak znacznie brutalniejszy i mniej skupia się na widowisku medialnym, a bardziej na reakcjach całej klasy.
Który film najlepiej sprawdzi się dla młodszych widzów?
Najbliżej tonu „Igrzysk śmierci” są „Niezgodna” i „Więzień labiryntu”, które również opowiadają o nastolatkach w dystopijnym świecie, ale unikają dosłowności japońskiego „Battle Royale”.