Gry podobne do „Little Nightmares”
Mała dziewczynka w żółtym płaszczu i ogromny statek pełen wygłodniałych dorosłych. Proponujemy gry, w których niepokój buduje się bez słów, a przetrwanie zależy od sprytu, nie od siły.
Little Nightmares przyciąga kontrastem. Bohaterka jest drobna i bezbronna, otoczenie wielkie i groteskowe, a zamiast walki pozostaje ukrywanie się, wspinanie i szukanie przejść dla kogoś niewielkiego. Gra prawie nic nie tłumaczy słowami, więc wrażenie grozy rodzi się z obrazu, dźwięku i powolnego odkrywania, czym naprawdę jest Paszcza.
Dobra rekomendacja musi zachować tę mieszankę baśni i koszmaru. Najbliżej są Inside i Limbo od Playdead, czyli mroczne przygody, w których także obserwacja otoczenia jest ważniejsza niż refleks. Bramble: The Mountain King czerpie z nordyckich legend i przez to ma bardziej baśniowy charakter. Osobno wskazujemy Little Nightmares II jako bezpośrednią kontynuację.
Co zachować po ucieczce z Paszczy?
Gracz wciela się w Six, samotne dziecko zagubione na olbrzymim metalowym statku zwanym Paszczą, wśród zniekształconych wersji dorosłych. Opis wydawcy zwraca uwagę na trzy rzeczy: obserwację otoczenia, szukanie dróg ucieczki, którymi przeciśnie się tylko dziecko, oraz unikanie mieszkańców. Każde nowe pomieszczenie bywa tu zarazem zagadką i zagrożeniem.
Przy wyborze kolejnej gry pomaga pytanie, czy ważniejsza była groza, czy estetyka. Gry Playdead mają podobną ciszę i minimalizm, ale ich nastrój jest bardziej chłodny. Baśniowe przygody ze skandynawskich legend oferują więcej koloru i potworów znanych z opowieści. Wspólne pozostaje poczucie, że jesteśmy mali wobec świata, a jedyną bronią jest uważność.
-
Inside
Cicha ucieczka przez świat, którego nikt nie tłumaczy
Inside od Playdead streszcza się w jednym zdaniu: ścigany chłopiec trafia w sam środek mrocznego projektu. Reszta to obserwowanie, ukrywanie się i rozwiązywanie zagadek środowiskowych bez jednego słowa wyjaśnienia. Po Little Nightmares to bardzo naturalny wybór, bo również stawia bezbronnego bohatera wobec świata dorosłych, a zrozumienie fabuły zostawia graczowi.
Inside jest bardziej stonowany kolorystycznie i mniej groteskowy. Zamiast przerysowanych postaci mamy chłodny niepokój i poczucie, że bohater trafił do miejsca, którego nie powinien oglądać. Polecamy ją osobom, które w Little Nightmares najbardziej ceniły nastrój i ciszę, a mniej baśniowe potwory.
-
Limbo
Minimalistyczny koszmar w odcieniach szarości
Limbo, wcześniejsza gra Playdead, zaczyna się od chłopca, który nie zna losu swojej siostry i wchodzi do tytułowego miejsca. Czarno-biała grafika, mgła i niepokojące dźwięki tworzą świat, w którym każdy krok może skończyć się pułapką. Z Little Nightmares łączy go perspektywa dziecka, brak dialogów i zagadki, które trzeba rozwiązać obserwując otoczenie.
Jest to jednak gra bardziej surowa i oszczędna w formie niż wnętrza Paszczy, a jej świat pokazany jest prawie wyłącznie w odcieniach szarości. Limbo warto wybrać, jeśli chcesz poznać jedno ze źródeł tego nurtu i lubisz minimalistyczną stylistykę. Dla osób szukających kolorowych, baśniowych potworów lepszy będzie Bramble.
-
Bramble: The Mountain King
Skandynawska baśń, która z czasem pokazuje zęby
W Bramble: The Mountain King gracz prowadzi Ollego, chłopca ratującego siostrę porwaną przez trolla. Kraina inspirowana nordyckimi baśniami jest piękna, ale wynaturzona i pełna szkaradnych stworów. Podobnie jak w Little Nightmares, bohater jest mały i słaby, więc trzeba wiedzieć, kiedy się schować, a kiedy zaryzykować podejście bliżej.
Bramble ma wyraźniejszą fabułę, stwory z nordyckiego folkloru i walki z bossami. Jest przez to bardziej widowiskowy, ale mniej tajemniczy. To propozycja dla osób, które w Little Nightmares lubiły baśniowy, groteskowy klimat i chcą przygody z lepiej zarysowaną opowieścią o rodzeństwie.
Z tej samej serii
Dalsze części i inne historie z tego samego cyklu.
-
Little Nightmares II
Little Nightmares II wprowadza Mono, chłopca uwięzionego w świecie wypaczonym przez buczące transmisje z odległej wieży. Razem z Szóstką w żółtym płaszczu próbuje odkryć tajemnice Wieży Sygnałowej. Rytm ucieczek, ukrywania się i zagadek środowiskowych pozostaje znajomy, a obecność towarzyszki zmienia niektóre sytuacje.
To bezpośrednia kontynuacja tej samej serii, więc nie traktujemy jej jako niezależnej alternatywy. Jeśli jednak pierwsza część zostawiła niedosyt, właśnie tu najłatwiej znaleźć więcej tej samej atmosfery i podobnego projektu poziomów.
Od czego zacząć?
Inside wybierz dla najbliższej atmosfery niepokoju i świetnie zaprojektowanych zagadek. Limbo sprawdzi się, jeśli lubisz surową, czarno-białą stylistykę. Bramble polecamy przy ochocie na mroczną baśń z wyraźniejszą fabułą. Little Nightmares II to oczywisty wybór, jeśli chcesz wrócić do tego samego świata.
Przed kolejnym wyborem
Czy Little Nightmares II trzeba przechodzić po pierwszej części?
To kontynuacja tego samego świata z Szóstką w ważnej roli, więc znajomość pierwszej części pomaga. Druga odsłona opowiada jednak nową przygodę Mono i można ją zrozumieć także bez dokładnej znajomości poprzedniczki.
Która propozycja jest najmniej straszna?
Bramble: The Mountain King ma więcej baśniowego piękna w krajobrazach, choć jego potwory potrafią być przerażające. Inside i Limbo mają chłodniejszy, bardziej niepokojący ton.