Książki podobne do „Szeptucha”
Absolwentka medycyny, praktyki u wiejskiej szeptuchy i słowiańscy bogowie, którzy nie zamierzają odejść do lamusa. Polecamy książki dla tych, którzy chcą więcej rodzimej fantastyki z przymrużeniem oka.
„Szeptucha” to jedna z tych książek, które czyta się z uśmiechem, nawet gdy w lesie robi się naprawdę groźnie. Katarzyna Berenika Miszczuk wymyśliła Polskę, w której nie przyjęto chrztu, a dawne wierzenia wciąż wyznaczają rytm życia, i osadziła w niej bohaterkę ufającą przede wszystkim nauce. Szukając podobnej lektury, czytelnicy zwykle chcą jednego z trzech: słowiańskiego klimatu, humoru albo romansu z nadprzyrodzonym tłem. Wybraliśmy propozycje, które dają każdy z tych składników.
Antybiotyki kontra Baba Jaga
Gosia właśnie skończyła studia medyczne i musi odbyć obowiązkowe praktyki u wiejskiej szeptuchy Baby Jagi. Ufa antybiotykom, panicznie boi się kleszczy i z dużą niechęcią wchodzi w świat, w którym słowiańscy bogowie wcale nie są wspomnieniem. Zderzenie akademickiej wiedzy z ludową tradycją szybko okazuje się próbą charakteru, a codzienność zaczyna wymykać się racjonalnym wyjaśnieniom. W tym samym czasie pojawia się przystojny uczeń miejscowego kapłana, więc do ziół i rytuałów dochodzi romans. Miszczuk pisze lekko, z ironicznym dystansem do bohaterki, a wierzenia i stworzenia z rodzimych legend traktuje jak pełnoprawną część współczesnego świata. To pierwszy tom cyklu Kwiat paproci.
-
Kroniki Jakuba Wędrowycza
Polska prowincja i siły nieczyste
Jakub Wędrowycz z Wojsławic to wiejski dziwak i zawadiaka, który regularnie wchodzi w konflikt z nadprzyrodzonym. Andrzej Pilipiuk, podobnie jak Miszczuk, osadza fantastykę na współczesnej polskiej wsi i każe jej mieszkańcom traktować czary i upiory jak codzienny kłopot.
Humor jest jednak dużo bardziej rubaszny i groteskowy, a zamiast młodej lekarki mamy starszego bohatera z dystansem do prawa i trzeźwości. Forma opowiadań pozwala czytać w małych porcjach. To dobra propozycja, jeśli w „Szeptusze” najbardziej bawiło cię zderzenie wiejskich realiów z nadnaturalnymi zjawiskami.
-
Ostatnie życzenie
Baśnie i potwory w polskim wydaniu
Geralt z Rivii zabija potwory za pieniądze, a Andrzej Sapkowski w kolejnych opowiadaniach przerabia znane baśnie i legendy na historie z niejednoznacznym morałem. Łączy to obie książki: rodzimy autor, ironiczny ton i świat, w którym stwory z ludowych opowieści są całkiem realne.
„Ostatnie życzenie” jest jednak mroczniejsze, a jego świat bardziej przypomina średniowiecze niż współczesną wieś. Mniej tu romansu, więcej moralnych dylematów i przemocy. Sięgnij po tę książkę, jeśli po „Szeptusze” chcesz fantasy z poważniejszym ciężarem, ale wciąż z poczuciem humoru.
Więcej podobnych do „Ostatnie życzenie” -
Dwór cierni i róż
Romans z magią w tle
Feyre zabija w lesie wilka, który okazuje się faerie, i w ramach zadośćuczynienia musi zamieszkać po drugiej stronie muru, w magicznej krainie Prythian. Sarah J. Maas, podobnie jak Miszczuk, prowadzi narrację w pierwszej osobie i łączy przygodę w nieznanym świecie z rozwijającym się uczuciem do tajemniczego mężczyzny.
Inspiracją są tu jednak celtyckie opowieści o faerie i motywy znanej baśni, a nie wierzenia słowiańskie. Ton jest poważniejszy i bardziej zmysłowy, a humoru mniej. To propozycja dla czytelników, dla których w „Szeptusze” najważniejszy był romans i chcą go w bardziej epickiej oprawie.
Z tej samej serii
Dalsze części i inne historie z tego samego cyklu.
-
Noc Kupały
Drugi tom cyklu zaczyna się, gdy zbliża się Noc Kupały, a bogowie oczekują, że Gosława wypełni swoje przeznaczenie. Miszczuk zachowuje wszystko, co działało w pierwszej części: ironiczną narrację, wiejskie realia i słowiańskie wierzenia wplecione w codzienność.
Więcej miejsca dostaje tu wątek uczuciowy, komplikowany przez pojawienie się dawnej żony Mieszka. To oczywisty wybór dla czytelników, którzy chcą zostać z tymi samymi bohaterami i zobaczyć, dokąd prowadzi ich historia.
Co przeczytać po pierwszym tomie Kwiatu paproci?
Jeśli chcesz po prostu wiedzieć, co dalej z Gosią, sięgnij po „Noc Kupały”. Po więcej polskiej prowincji i rubasznego humoru warto otworzyć „Kroniki Jakuba Wędrowycza”. „Ostatnie życzenie” to wybór dla tych, którzy chcą baśni i potworów w poważniejszym wydaniu, a „Dwór cierni i róż” dla czytelników, którym najbardziej zależy na romansie z magią.
Najbliżej klimatu „Szeptuchy” są dwie pierwsze propozycje. Pozostałe dwie odchodzą od słowiańskich wierzeń, ale zachowują inne ważne elementy.
Jeśli najbardziej bawiło cię zderzenie medycznej wiedzy Gosi z ludowymi praktykami, zwróć uwagę na Pilipiuka, który z podobnych kontrastów robi groteskę. Jeżeli natomiast wciągnęły cię przede wszystkim relacje bohaterki z bogami i Mieszkiem, kontynuacja cyklu będzie najpewniejszym wyborem.
Przed kolejnym wyborem
Ile tomów ma cykl Kwiat paproci?
„Szeptucha” otwiera cykl, a jego drugą częścią jest „Noc Kupały”. Dalsze tomy kontynuują historię Gosi.
Czy „Szeptucha” to fantasy dla młodzieży?
Jest przystępna i zabawna, ale bohaterka jest dorosła, a w książce pojawia się romans. Najlepiej odnajdą się w niej starsi nastolatkowie i dorośli.